و چه بخواهند ؟ اين اهداف الهى به نوبهء خود به برخى از امور زندگى بخش ، منتهى مىشد كه معمولًا مورخان هنگام بر شمردن حكمت صحيفه سجّاديه از آنها ياد مىكنند و ما نيز به طور بسيار خلاصه به آنها مىپردازيم : الف - در دورهء امام زين العابدين عليه السلام فشارها تا آنجا شديد بود كه زينب كبرى عليها السلام براى مدّتى واسطه‌اى ميان امام و مؤمنان در شؤون امامت بود و به فعاليّت مىپرداخت . در چنين شرايط دشوارى طبيعى بود كه امام از طريق دعاهايى كه تا امروز نيز همچون نسيمى مُشك بار و آرامش بخش در ميان امّت وزيدن دارد ، بينشهاى وحى و ارزشهاى رسالت را نشر دهد . ب - امام به عنوان يك انقلابى خدا جو ، از مبارزه با طاغوت و فساد كه او را به خاطر شرايط دشوار زمانه به رنج و سختى مىافكندند ، دست بر نداشت بلكه با نيايشهايى كه دستگاه حكومتى نمىتوانست او را از آنها منع كند به مبارزه با دستگاه طاغوت پرداخت . بدين گونه خداوند بر ما اتمام حجّت كرده كه هيچ گاه از مبارزه با طاغوتيان از پا ننشينيم و با هر وسيلهء ممكن ، حتّى در سخت ترين شرايط اختناق و سركوب ، به قيام بر ضدّ آنها ادامه دهيم . ج - اين دعاها ، با توجّه به محتواى و الا و موعظه‌هاى ربّانى كه در بر دارند ، وسيله‌اى براى تربيت مردم بر تقوا و فضيلت و ايثار و جهاد مىباشد . نخبگان امّت ، همچون گياهى نورسته كه از نور خورشيد تغذيه